Johannes heeft gezocht naar zijn roeping. Hij is stem, hij is niet het woord. Hij is voorloper, hij is niet de Messias. Hij is vriend, hij is niet de Bruidegom. Hij heeft ontdekt wat hij niet is en tegelijk wat hij wel is. De grootheid van Johannes is een teken voor onze tijd. Hij heeft een dienende rol, hij claimt geen hoofdrol, hij is niet uit op status en aanzien. Hij is puur en echt.
M.A.V.O. een ezelsbruggetje om vier belangrijke elementen van de Eucharistie te onthouden: Eucharistie staat voor Maaltijd, Aanwezigheid, Verbond en Offer.
God is geen rekenkundige eenheid. God is geen wiskunde. God is geen natuurkunde. God is geen biologie. Soms moet je eerst accepteren dat God groter is dan al onze denkbeelden, voordat je kunt accepteren dat God zich openbaart als Vader, als Zoon en als heilige Geest.
Wij zijn getuigen, wij zijn boodschappers, vertegenwoordigers, missionarissen, wij komen op voor de zaak van Jezus, wij staan pal voor Gods Koninkrijk. Getuigenis geven van wat ons bezielt, van Wie ons bezielt. Wie heeft daar nog de woorden voor?
De lijkwade van Turijn: je hebt ‘believers’ en ‘non-believers’. Het grootste bewijs van zijn verrijzenis is echter niet de Lijkwade, dat komt na de Lijkwade, dat zijn u en ik. Dat wij doorgaan in zijn voetspoor. Dat wij opstaan, omdat Hij ons innerlijk beweegt. Dat wij verrijzen uit alle onmacht, net als de leerlingen. Ja, dat zijn liefde overwint.
God is groot, Hij bestaat in die oneindige grootheid en eeuwigheid. Maar ook in het kleine, in het onzichtbare, in het toevallige, in dat wat we meestal over het hoofd zien. God wijst ons de kleine weg, een weg die we uit onszelf nooit zouden vinden.
Het nieuwe jaar als jaar van onthaasting, rust inkeer en bezinning en daarmee een jaar van de ethiek, met verdieping van onze moraal. Een jaar als opmaat voor het Kerkelijk jaar van het geloof, zodat we als Kerk ook in onze tijd een teken kunnen zijn van Gods goedheid en Gods aandacht voor de mensen.
Wij moeten mens worden, dat is het waar het met Kerstmis over gaat, mens zoals God ons bedoeld heeft.
Ga de stal binnen, laat alle hoge waan achter je. Om mens te worden naar Gods hart. Hoogtepunt van Gods plan.
In deze tijd lijkt het soms alleen nog donker. Maar vandaag is een dag voor verhalen van hoop, waarin we merken dat God ons niet vergeet. Wonderen bestaan ook nu.
Een nieuwe tijd. Een tijd zonder massale steun van onze omgeving. Een tijd ook waarin God ons -één voor één- persoonlijk roept en raakt. En ons vraagt om de taak waar te maken die past bij onze levensstaat.
Gods Koninkrijk kent geen consumenten. In de Kerk zijn wij medewerkers, mededragers.